Απόψε… χίλια blogs να είχα το όνομά σου θα έγραφα…
Γιατί να είμαι τόσο άρρωστη; Γιατί να ψήνομαι στον πυρετό σου και κάθε φορά να κολλάω το ίδιο μικρόβιο; Γιατί κάθε φορά να νιώθω να με γρατζουνάει το ίδιο συναίσθημα; Γιατί να πονάω σε κάθε σου λέξη; Γιατί; Αφού δεν το αξίζεις, το ξέρω!«Βασικά είχα ανέβει Τζια για δυο μέρες για ψάρεμα και μετά έφυγα.»
( Πρώτη γρατζουνιά στο στήθος. Σε ένιωθα, ήσουν κοντά, δεν σε σκεφτόμουν ποτέ τόσο πολύ όσο αυτές τις 2 μέρες που ήσουν αόρατος κοντά μου. Πρώτο «γιατί» στο προσκήνιο… γιατί δεν μου το είπες; )
«Κι εγώ είχα ανέβει Αθήνα για 2 εβδομάδες και μετά έφυγα.»
( Η απάντηση από μένα ήρθε, ελπίζοντας να καλύψει τη θλίψη των όσα έγραψες και του «γιατί» μου που στάζει αίμα. Μα γιατί να λέω ψέματα στον ίδιο μου τον εαυτό; Απλά προσπαθώ να αποφύγω να σε ρωτήσω ένα σωρό πράγματα και να φανώ αξιοπρεπής… όσο μπορώ μετά από όλα αυτά. )
«Έλα ρε συ. Και γιατί δεν πήρες τηλέφωνο;»
( Δεύτερη γρατζουνιά στο στήθος. Ξέρεις γιατί και θες να με πονέσεις… κι άλλο. Αλλά ναι! Ξέχασα! Δεν έχεις ιδέα πόσο πονάω κι ας με είχες ρωτήσει νωρίτερα πού πονάω αφού είδες την λέξη στο πμ μου… Σου απάντησα… σου είπα όλα τα σημεία εκτός από ένα, το οποίο δεν μ’ αφήνει να σε ξεχάσω… Δεύτερο «γιατί» ξεπηδάει από το μυαλό μου… γιατί με βασανίζεις έτσι εσύ και η σκέψη σου; )
«Την πρώτη εβδομάδα δεν προλάβαινα και την δεύτερη έγινε κάτι και δεν μπόρεσα, αλλά νομίζω δεν χρειάζεται να ρωτάς γιατί δεν πήρα τηλέφωνο.»
( Πάλι απαντώ και αγνοώ την βαθιά χαρακιά που αιμορραγεί στο στήθος μου. Παράπονο έχει η φωνή που δεν ακούς και συγκαλυμμένο πόνο, αλλά στα γράμματα φαντάζει κενό το όποιο συναίσθημα δεν σου δείχνω, αλλά νιώθω. Ναι… νιώθω! Πράγματα που ποτέ δεν θα μάθεις. )
«Γιατί δηλαδή θα ήταν κακό αν βγαίναμε για καφέ ή για ποτό έστω;»
( Τρίτη, πιο βαθιά γρατζουνιά στο ίδιο σημείο. Θέλεις να μου αφήσεις σημάδι εκεί, αλλά δεν χρειάζεται να γρατζουνάς για αυτό. Το έκανες πριν πολύ καιρό το σημάδι με ένα άσπρο πούπουλο, που ύστερα το λέρωσες και η πληγή μου μολύνθηκε. Τρίτο «γιατί» με ένα τρελό κύμα πόνου που έχω ξανανιώσει. Γιατί ανοίγεις πάλι την πληγή μου, δεν βλέπεις τι ζημιά έχεις κάνει; Και το τέταρτο «γιατί» έρχεται να ταράξει τον πόνο μου. Γιατί σ’ αφήνω να με πονάς; )
«Τεσπα, δεν προλάβαινα, και με τον **** είχαμε πει να πάμε για καφέ αλλά δεν έκατσε.»
( Η απάντησή μου με το καρφί που σου πετάω. Ελπίζω να είναι σκουριασμένο για να σε πληγώσω, να νιώσεις το ¼ από όσα νιώθω αυτή τη στιγμή ή τότε… που αναρωτιόμουν ένα σωρό πράγματα και απαντήθηκαν όλα με μια εικόνα. Τότε που δεν μου είπες ούτε ένα «συγνώμη» για τον πόνο που μου προκαλούσες. Αλλά ξέχασα… δεν ήξερες! Και ποτέ δεν θα μάθεις. )
Η απάντηση σου δεν έχει νόημα, αφού δεν υπήρχε τίποτα πίσω της. Μπορεί να ερμηνευθεί όπως θέλω, αλλά δεν θα κάτσω να σκεφτώ τι ένιωθες… ας είχες τα κότσια να μου πεις πριν φύγεις. Ας είχες κότσια γενικότερα…
Αυτά ποτέ δεν θα τα μάθεις, είναι ασφαλή εδώ, σ’ αυτό τον χώρο που σου έδειξα, αλλά εσύ ποτέ δεν θα κοιτάξεις…
Αχ και να ‘ξερες…
Πέρασε καιρός όλα είναι αλλιώς
μα εγώ σε σκέφτομαι
Στα βράδια μου τα κρύα
τ` αστέρια κοιτώ μιλώ για ‘σένανε
Άρχισα παραμιλάω τους τοίχους χτυπάω
σκέφτομαι για `μας.
Στης μοναξιάς μου την τρέλα
σου φωνάζω έλα μα δεν απαντάς
Η φλόγα καίει ακόμα
το στεγνό μου το στόμα ψάχνει τα χείλη σου
Που τόσο μου έχουν λείψει
δεν έχεις εκλείψει βρίσκεσαι παντού
Στη νύχτα στη μέρα στην πιο όμορφη καλημέρα
για σένα μόνο ζω
μ’ εσένανε κοιμάμαι
μ’ εσένανε ξυπνάω
για σένα μόνο ζω, εγώ.
Φωτεινέ μου ήλιε, σύννεφο λευκό μου
κι άπιαστο όνειρο.
Για σένα τραγουδώ
τον ουρανό εκλιπαρώ να σε φέρει εδώ
Λίγο να μ` αγγίξεις, ή να με χαϊδέψεις
με τα μάτια σου, μωρό μου
Που τόσο θέλω να δω
γι` αυτά που μόνο ζω, για τα παλάτια σου.
Κι αν μείνει έτσι όπως είναι η κατάσταση
κι εσύ αν δε μ` ακούς
Θα κλείσω πάλι τα μάτια μόνο με μια ευχή
να βρίσκεσαι παντού.
Ι hate feel like I do
Feeling confused because of you
Something is standing in my way,
I can't say what I need to say,
I really try to forget you,
but it's my heart which won't let me to,
I'm thinking of your words,
You don't know how much it hurts.
(Why)
Are you only thinking of yourself?
(Why)
Inside I'm screaming for help
(Why)
Do I have to feel this way?
(Why)
Did you take my love away?
You keep tearing me a part
Like you don't have a heart ,
our love disappeared,
My soul can not fall in this,
I want to be with you night and day,
But you keep on run away,
Love is a pain,
It comes and goes just like rain.
16 χαμένα παιδιά που πέταξαν με αυτή:
Όσο και να το παιδέψεις, άκρη δεν θα βρεις!Όπως δεν ρώτησες για ν' αγαπήσεις, έτσι δε σε ρωτάνε για να σε ξεχάσουν!Υπάρχει άραγε άνθρωπος που να μην ένιωσε ποτέ έτσι;
αχ καλή μου Libertas... πόσο πολύ σε νιώθω... αυτά τα γ@μημέν@ γιατί είναι που πονάνε πιο πολύ απο όλα..
κάνε υπομονη κοριτσάκι, μείνε δυνατή και όλα θα φτιάξουν!
Φιλιά πολλά!
Σε κόλλησα... Θα πάω να κάνω καμια αναρτηση κοινωνικού περιεχομένου μπας και ισιώσουμε... :D Σ αγαπώ...
P.S. Θα τον σκοτώσω... Αν σε ξαναπληγώσει....
Δεν μπορεί να καταλάβει...
Ποτέ δεν θα μπορέσει.
Πρέπει να σβήσεις αυτά τα γιατί, ή να σταματήσεις να τους δίνεις τόση σημασία, όπως δεν έδωσες και στην τελευταία απάντηση.
Το ξέρω πως είναι ακατόρθωτο, αλλά προσπάθησε καλή μου.
porcupine την άκρη την έχω βρει. Είμαι από τα άτομα που δεν επιτρέπουν στον εαυτό τους να πονάει για κάτι άχρηστο. Ο πόνος ήταν της στιγμής και τώρα πέρασε!
Φιλάκια πολλά!
:)
next_day οταν μπορεις και ξεσπάς όλα διορθώνονται. Ξέρω τα γιατί, δεν είναι αναπάντητα απλά επιλέγω να μην τα σκέφτομαι γιατί τότε η δύναμη που θα βρω δεν θα είναι ψυχική θα είναι σωματική και θα διώκεται ποινικά!
χαχαχαχα
Φιλάκια και σε σένα!
:)
Estella μην ανησυχείς και ισιώσαμε...
ΣΚΙΟΥΡΟΣ! χααχαχαχαχαχα
Sweet truth δεν θα καταλάβει γιατί ποτέ δεν θα το εξηγήσω. Μόνο μια πανοπλία θα βλέπει κλειδωμένη από παντού!
Γιατί αυτό του αξίζει!
Φιλάκια!
Ότι δεν μπορεί να αφουγκραστεί την ψυχή σου καλύτερα να το αφήνεις πίσω σου.
Δεν ήταν και δεν θα είναι ποτέ!
Πάμε γι΄άλλα!
;-)
Αχ αυτές οι γρατζουνιές...!
Χαράζουν αιμορραγούν κι ολο τις ζητάμε...
Αχ και να ξερε τι χάνει!
Χαμογελα γιατι σου παει ;)
Βραβειο Φιλιας!
Φιλια!
-δ
ΠΕΡΑΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑ.ΘΑ ΤΑ ΞΑΝΑΠΟΥΜΕ ΤΕΛΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ.ΩΣ ΤΟΤΕ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΒΡΩ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ.
Merlin μου ετσι ειναι συνήθως... τι γίνεται όμως οταν εσυ δν ζητας τίποτα?
Φιλιά πολλά!
ANASA μου εγώ πίσω το αφήνω... αλλά όλο μπροστά μου βρίσκεται...
Μακια και σε σενα!
Υπνε μου παντα χαμογελάω... ακόμη κι οταν πονάω πολύ!
Ευχαριστώ για το βραβειακι!
Σκρουτζακο μου καλό καλοκαίρι και σ εσενα... ;)
Δημοσίευση σχολίου